Obecny, trzeci kościół parafialny w Trzcianie – neogotycka, trójnawowa świątynia murowana – został wzniesiony pod koniec XIX wieku. W 1898 roku ołtarze ze starego kościoła przeniesiono do nowego, murowanego kościoła, pełniącego do dziś funkcję świątyni parafialnej. W 1900 roku wokół kościoła wykonano ogrodzenie z muru ceglanego i metalowych przęseł. Do jego budowy użyto kamienia i cegły z rozebranych piwnic i podziemi starego kościoła oraz dokupiono nowe cegły. Metalowe przęsła (tzw. parkan żelazny), złożone z podkowiastego żelaza („felcówki”), wykonał miejscowy kowal Stanisław Machowski. Ogrodzenie to było w kolejnych dziesięcioleciach etapami odnawiane z inicjatywy proboszcza ks. Józefa Kościelnego i przy dużym zaangażowaniu parafian. mały|alt=Pamiątka kościoła parafialnego z XVII wieku|Pamiątka kościołów parafialnych Na miejscu, gdzie stały trzciańskie kościóły, wzniesiono pomnik w formie krzyża z tablicą pamiątkową upamiętniającą świątynie.
Najcenniejszymi zabytkami wyposażenia obecnego kościoła są dwa późnorenesansowe ołtarze boczne: św. Anny Samotrzeciej i Matki Bożej Różańcowej. Powstały one w pierwszej połowie XVII wieku w kręgu krakowskich warsztatów związanych ze środowiskiem Akademii Krakowskiej. Wykonane są z rzeźbionego i polichromowanego drewna, a znajdujące się w nich obrazy namalowano temperą na desce.