Napastnicy spalili także drewniany kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz większość polskich domostw. Ocalały jedynie dwa gospodarstwa, które sąsiadowały z domami ukraińskimi. Banderowcy dokonywali także zabójstw we wsi. Według relacji świadka sparaliżowaną Katarzynę Lebiodę z córką porąbano w łóżku, wnętrzności ofiary zawieszono na płocie. W wyniku tego napadu zginęło 64 lub 65 osóbGrzegorz Motyka, Od rzezi wołyńskiej do akcji „Wisła”, Kraków 2011, , s.245.
Źródła podają różne daty zniszczenia osiedla Ziemianka. Większość świadków datuje zbrodnię na noc z 31 marca na 1 kwietnia 1944 roku. Zdaniem Karola Markowskiego było to 2 kwietnia. Według Grzegorza Motyki dokonano jej 6 kwietnia, natomiast Grzegorz Hryciuk podaje datę 9–10 kwietnia 1944 (Wielkanoc). Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Eugeniusz Różański uważają, że były dwa osobne ataki – jeden w nocy z 31 marca na 1 kwietnia a drugi w nocy z 5 na 6 kwietnia. Według tych autorów w Dołhej Wojniłowskiej w wyniku wszystkich ataków zginęło 140 Polaków.
Ocalałych Polaków z Dołhej Wojniłowskiej do Kałusza zabrali żołnierze węgierscy.
Zobacz też Zbrodnia w Tomaszowcach
Przypisy
Linki zewnętrzne
Zbrodnia w Dołhej Wojniłowskiej Kategoria:Masakry w Polsce Kategoria:Zbrodnie nacjonalistów ukraińskich w dawnym województwie stanisławowskim Kategoria:Zbrodnie oddziałów UPA