Zjazd odbył się w Sanoku w dniach 14–17 sierpnia 1936. Uczestniczyli w nim przedstawiciele górali z całego obszaru ówczesnej II Rzeczypospolitej. Reprezentowane były regiony: łemkowski, orawski, limanowsko-sądecki, żywiecko-śląski, spiski, huculski, podhalański. Na zjeździe obecni byli przedstawiciele polskich i ruskich górali, w tym Łemkowie, Bojkowie, Huculi i górale z grupy samborskiej.
Symbolicznym zainicjowaniem zjazdu było rozpalenie ognisk na podsanockich wzgórzach wieczorem 14 sierpnia 1936. Drugi dzień, 15 sierpnia rozpoczął się od pobudki, wykonanej przez orkiestry sześciu ówczesnych pułków podhalańskich, następnie została odprawiona msza święta polowa, po której odbyła się uroczysta defilada uczestników zjazdu. W jego trakcie odbyły się także m.in. kiermasz, jarmark, festyn, zabawy ludowe, konkurs orkiestr pułków podhalańskich zakończony festiwalem orkiestr, wieczornica prezentująca tańce, pieśni i obrazy sceniczne oparte na zwyczajach ludowych przedstawicieli zjazdu, występy, odczyty, wystawy, zjazd automobilowy, wzlot balonowy (balony „Sanok” i „Mościce”, wykonane w sanockiej fabryce), parada kolorowych łodzi, puszczanie wianków na Sanie;