Adama Mickiewicza – bezpośrednio za pomnikiem) Wcześniej w tym miejscu istniał Dworek Stupnickich, o zwyczajowo przyjętej nazwie „koci dworek”, następnie przeniesiony na obszar Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku Kamienica przy ul. Tadeusza Kościuszki 27. W czasie, gdy należała do A. Wilka od 1934 do 1939 działało w nim Prywatne Koedukacyjne Gimnazjum Kupieckie Związku Nauczycielstwa Polskiego. Pod numerem 28 przed 1939 działał salon kosmetyczny Renaissance. Budynek pod numerem 29. W latach 30. był do niego przypisany były burmistrz Sanoka Jan Rajchel. Podczas okupacji niemieckiej do numeru 29 był przypisany Ołeksandr Małynowski. Zbór Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Sanoku (mieści się w budynku pod numerem 31). Nieistniejący dom pod numerem 32 z lat 1800-1825, wpisany do wojewódzkiego rejestru zabytków. Budynek pod numerem 34. Powierzchnie parterowe stanowią lokale użytkowe usługowo-handlowe. Piętra powyżej są lokalami mieszkalnymi. W okresie PRL w budynku na parterze działała restauracja i kawiarnia „Parkowa”, otwarta w 1969. Do 1999 w tym miejscu działała restauracja „Max”. Od listopada 1999 do 1 marca najemcą obiektu był PPHU Orlik z Brzegów Górnych, planujący otworzyć tam pub młodzieżowy (w tym czasie lokalem administrowało Sanockie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej, SPGM).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ulica Tadeusza Kościuszki w Sanoku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.