I choć niektórzy autorzy podejrzewali ze względu na podobieństwo wyglądu, że mogą to być podgatunki tego samego gatunku, nie można było tego udowodnić ze względu na brak (jak przypuszczano) zachowanych okazów aleksandrett z Reunionu – były one znane tylko z opisów i rycin. W 1987 roku Carl G. Jones wyraził przypuszczenie, że jeden z okazów z Royal Museum w Edynburgu, pochodzący z kolekcji Louisa Dufresne, może być przedstawicielem wymarłej populacji z Reunionu, na co wskazywał m.in. czas odłowienia tego osobnika (ponad 50 lat wcześniej, niż powstał opis taksonu z Mauritiusa autorstwa braci Newtonów). Jones nie był jednak w stanie tego udowodnić, a niektórzy autorzy jeszcze wiele lat później wyrażali swoje wątpliwości co do pochodzenia tego okazu. Dopiero dokładniejsze badania (w tym genetyczne i morfologiczne), których wyniki opublikowano w 2015 i 2019 roku (Jones był członkiem obu tych zespołów badawczych), potwierdziły, że okaz ten rzeczywiście pochodzi z Reunionu, a różnice genetyczne pomiędzy taksonami eques i echo są na tyle niewielkie (0,2%), że należy traktować je jako podgatunki, a nie osobne gatunki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Aleksandretta krótkosterna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.