Wspólnota jednak upadła dość szybko i w 1827 Warren opuścił ją. Stwierdził, że indywidualizm jest potrzebny do rozwoju współpracy pomiędzy ludźmi. Uznał, że w przyszłości trzeba aprobować zasadę „Suwerenności Jednostki”. Jak pisał W. Bailie w biografii anarchoindywidualisty: „Wszystkie decyzje dotyczące wspólnoty podejmował jako właściciel Owen, lub ogół większością głosów; wolność osobista nie cieszyła się szacunkiem, brakowało zachęt do osobistych osiągnięć, każdy zaś miał skłonność do przypisywania błędów tkwiących w systemie wadom sąsiadów. Warren twierdził, że te niedomogi były nieodłączną częścią schematu bazującego na władzy i wspólnej własności. Wady wyszłyby na jaw nawet w najbardziej korzystnych warunkach”.
Późniejsze życie i śmierć Źródło:.
Po przeprowadzce z New Harmony do Cincinnati prowadził „sklep czasowy” od 18 maja 1827 do maja 1830. Walutą w wymianie w nim był czas, a ceny były stałe, choć powiększone o 7% na rzecz wydatków związanych z utrzymaniem budynku. Klient wystawiał „banknot pracy” i otrzymywał za nie określone dobro od Warrena, a ten mógł zażądać jego realizacji poprzez świadczenie przez klienta pracy. Wyznaczona ilość czasu pracy (cena) była ściśle uzależniona od długości trwania procesu wymiany.