W 1921 roku kosztem blisko osiemdziesięciu funtów przygotowano dodatkowe miejsca siedzące na istniejącej trybunie, zaś kilka lat później po przeciwległej stronie boiska zbudowano za dwa i pół tysiąca funtów nową mieszczącą 1750 widzów. Spłonęła ona we wrześniu 1933 roku, jednak już po ośmiu tygodniach na jej miejscu stanęła nowa, nieco mniejsza, o pojemności 1330 osób – przetrwała ona do roku 2007. W roku 1934 na jednej z trybun pojawiło się elektryczne oświetlenie używane podczas treningów.
W trakcie II wojny światowej obiekt został przejęty przez Obronę Cywilną, część konstrukcji została rozebrana, pozostałości zaś zaczęły niszczeć. Od 1941 roku nie rozgrywano na nim meczów, pierwszy powojenny odbył się we wrześniu 1945 roku. Odnowienie stadionu było współfinansowane przez lokalne władze, części zaplanowanych prac nie udało się jednak zrealizować z powodu braków materiałowych. W latach pięćdziesiątych zbudowano pomieszczenia klubowe zainstalowano system nagłaśniający, zaś w następnej dekadzie kosztem 4700 funtów słupy oświetleniowe. W późniejszych latach prowadzone były prace renowacyjne, a także wybudowano pierwsze loże.