Podczas II wojny światowej Laurence odszedł z pracy i skupił się głównie na anarchizmie. Poznał Ralpha Borsodiego i jego School of Living w Hrabstwie Rockland pod koniec lat czterdziestych i zawiązał z nim przyjaźń, która trwała aż do śmierci. Kiedy zmarła żona Borsodiego przeniósł się do (i kupił) Borsodi's Doghouse Homestead w Suffern w stanie Nowy Jork. Resztę życia spędził jako pustelnik, publikując artykuły w różnych czasopism. Zmarł 12 sierpnia 1975.
Poglądy Labadie był zdecydowanym krytykiem kapitalizmu, odnosząc się do niego jako do systemu „rządowej ochrony i rozpieszczania”, a jego wadę stanowił brak konkurencji. Labadie było bliskie antykapitalistyczne podejście Benjamina Tuckera.
Wyrażał swoje poparcie dla idei unieważnienia przysięgłych w społeczeństwie anarchistycznym. Skrytykował proponowany przez Murraya Rothbarda system sądowniczy, który nie pozwoliłby na unieważnienie ławy przysięgłych, mówiąc, że podtrzymałby „to samo ekonomiczne zło, które jest w gruncie rzeczy przyczyną sporów i konfliktów międzyludzkich”.
Pisał do wielu czasopism anarchistycznych. Oprócz „Discussion” był także współpracownikiem „A Way Out”, „The Interpreter” i „Journal of Human Relations”. Tam często prowadził debaty lub krytykował współczesnych anarchistów i libertarian, takich jak Murray Rothbard, Sidney Parker czy Ayn Rand.