Inskrypcje Inskrypcje, z których większość wykonano na polecenie królów, rodzin królewskich, wysokich urzędników dworskich i zamożnych rodzin, są najdawniejszymi zapisami dotyczącymi królów, jakie przetrwały do dzisiaj. Większość z nich jest dedykacjami religijnymi i zawiera wartościowy materiał historyczny; w istocie, stanowią one podstawową formę istniejących dziś zapisów historycznych dotyczących okresu przed XVI wieku po Chr.
Inskrypcje uważane są za najdokładniejsze ze wszystkich birmańskich źródeł historiograficznych, gdyż są w porównaniu z innymi mniej podatne na błędy przy kopiowaniu ze względu na swą długowieczność. Typowa inskrypcja wyryta w kamieniu trwa przez wiele wieków podczas gdy przeciętna trwałość zapisu sporządzonego na liściu palmowym wynosi jedynie 100 do 150 lat. Chociaż także część inskrypcji była wykuwana w kamieniu ponownie i dostrzeżono pewne błędy (głównie ortograficzne) popełnione podczas ich kopiowania, liczba tych błędów jest znacznie mniejsza niż w przypadku zapisów na liściach palmowych, z których liczne były wraz z upływem czasu kopiowane wielokrotnie. Najstarsze z istniejących do dziś w Birmie inskrypcji datowane są na II oraz III wiek przed Chr. i pochodzą z miast-państw Pyu.