Słynne inskrypcje Kalyani (1479) na przykład, są próbą legitymizacji monarchii Hanthawaddy na gruncie religijnym.
Mjanma posiada największy zbiór historycznych inskrypcji wyrytych w kamieniu, jak też najbardziej kompletne kroniki spośród wszystkich krajów Azji Południowo-Wschodniej. Pierwsza systematyczny wysiłek zmierzający do zachowania inskrypcji został podjęty przez króla Bodawpayę, który 23 lipca 1783 r. wydał polecenie skontrolowania poprawności dat zawartych w istniejących kronikach na podstawie źródeł epigraficznych. W ciągu roku skopiowano (wyryto ponownie) ponad 600 inskrypcji z terenu całego kraju, a kopie zgromadzono w stolicy – Amarapurze. W brytyjskim okresie kolonialnym europejscy uczeni znacznie poszerzyli zakres działań, czego owocem było wydanie w 1921 r. przez Charlesa Duroselle’a Epigraphia Birmanica – listy około 1500 inskrypcji w oryginalnym ich zapisie wraz z dużymi fotografiami każdej z nich. Najpełniejszy zbiór inskrypcji, zatytułowany She-haung Myanma Kyauksa Mya (birm. ;