Mirocice – wieś położona obok Baszowic 3 km na N od klasztoru świętokrzyskiego
Nazwy lokalne wsi - 1351 „Miroczicze”, 1368 „de Miroczicz”, 1427 „Miroczycze”, 1439 „Miroczyce”, 1441 „Mirocicze”, „Mÿroczycze”, 1442 „Mÿrocicze”, „Mirocicze”, „Miroczice”, 1450 „Miroczicze”, Miroczensem, 1470–80 „Myroczycze”, „Myroczicze”, 1504 „Miroczycze”, „Myroczÿcze”, 1506 „Miroczicze”, 1510 „Myroczyce”, 1529 „Myroczicze”, „Myrocicze”, 1530 „Mÿroczÿcze”, 1538 „Miroczice”, 1564-5 „Myrkowice”, 1569 „Miroczicze”, 1650 „Mirocice”, 1650-2 „Mierocicie”, w „Mierocicach”, „Mierocanie”, 1662 „Mirocice”.
Podległość administracyjna świecka i kościelna W roku 1351 było to ziemia sandomierska, 1442 powiat sandomierski, 1827 powiat opatowski (Tabela II 23); 1470–80 parafia Nowa Słupia (obie Słupie) (Długosz L.B. II 490), ale w roku 1571 parafia Stara Słupia.
Opis granic 1442 – granica biegnie między wsiami klasztorowi świętokrzyskiemu Bielów i Mirocice a częścią Bostowa należącą do Jana z Bostowa wiedzie w dużej odległości od granic posiadłości Niemierzy z Bostowa i jego braci oraz ich potomstwa, nie narusza granic włości klasztoru. Prowadzi do narożnicy, czyli wjezdnicy.