Zdzisław Zygmunt Karpiński ps. Wicher, Zdzisław Leżachowski (ur. 14 lutego 1890 w Leżachowie, zm. w 1940 w ZSRR) – major lekarz weterynarii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, doktor medycyny weterynaryjnej, dyrektor rzeźni miejskiej we Lwowie w latach 1931–1939, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Michała i Joanny z Waligórskich urodzony 14 lutego 1890 roku w Leżachowie. Po ukończeniu gimnazjum w Jarosławiu podjął w 1911 roku studia na Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. W latach 1912–1914 był członkiem Drużyn Strzeleckich we Lwowie. Od 1 sierpnia do 10 listopada 1914 roku pełnił służbę w austriackim 2 pułku artylerii, w charakterze jednorocznego ochotnika. 20 listopada 1914 roku wstąpił do 1 pułku ułanów Legionów Polskich, służył na froncie. 15 października 1916 roku przeniesiono go do dowództwa Komendy II Brygady Legionów Polskich na stanowisko lekarza weterynarii. 1 stycznia 1917 roku został mianowany chorążym weterynaryjnym. 5 czerwca 1917 roku został awansowany na podporucznika weterynarza ze starszeństwem z 2 czerwca 1917 roku. Od 15 lutego 1918 roku wraz z II Brygadą walczył na Ukrainie, 11 maja 1918 roku w czasie bitwy pod Kaniowem dostał się do niewoli niemieckiej w Potoku.