Janez Svetokriški (ur. w 1647 w Svetim Križu, zm. w 1714 w Gorycji) – słoweński barokowy pisarz i kaznodzieja.
Życiorys Urodził się w 1647 w Krzyżu przy Vipavie (Świętym Krzyżu). Jego prawdziwe imię to Tobija Lionelli. Ojciec był hiszpańskim szlachcicem, matka Słowenką. Wstąpił do zakonu Kapucynów i został zakonnym kaznodzieją w Krainie i Styrii, a przede wszystkim na Przymorzu. Pod koniec życia mieszkał w Gorycji i tam zmarł w 1714.
Dzieła Swoje kazania wydał w 5 księgach pod jednym tytułem Sacrum promptuarium (Święta księga). Wyszły w latach 1691-1707. Zbiór zawiera kazania na niedziele i święta, a także na szczególne okazje. Przeznaczone były dla duchownych, którzy pomagaliby sobie tymi kazaniami w tworzeniu swoich własnych. Janez Svetokriški także pomagał sobie z zagranicznymi wzorcami, zbiorami, z których czerpał wizerunki, przykłady i historie. Są one jednak oryginalne. Prawie wszystkie kazania są zestawione w podobny sposób: na początku jest temat, powiązany z motywem z odpowiedniej ewangelii bądź listu, następnie ten temat uformuje centralną idee kazania. W środku ilustruje sytuację z różnorakimi historiami, przykładami, anegdotami, legendami. Czasem cała środkowa część jest oparta na jednym motywie (np. męczennictwo św. Agnieszki).