Emil Schwanda, także Szwanda (ur. 24 listopada 1864 w Dobrej, zm. 17 listopada 1946 w Sanoku) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, artysta malarz.
thumb|Grobowiec Emila Schwandy Życiorys Emil SchwandaFormę nazwiska Schwanda podały Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928 oraz Księgi Zmarłych 1946–1958 i 1959-1975 Parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku. Forma nazwiska Szwanda została wskazana na grobowcu rodzinnym. urodził się 24 listopada 1864 w Dobrej na Śląsku. Był synem Jana i Pauliny z domu Plisz. Został oficerem c. i k. Armii. Służył w 77 Galicyjskim Pułku Piechoty w Przemyślu. W latach 1910–1914 był komendantem Okręgu Uzupełnień Sambor, pozostając oficerem nadetatowym 77 pp. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach.
W czasie służby awansował kolejno w korpusie oficerów piechoty na stopień: kadeta (1882), podporucznika (1886), kapitana II klasy (1896), kapitana I klasy (1900), majora (1 maja 1910), podpułkownika (1 listopada 1913).
Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego. 15 lipca 1919 został mianowany komendantem Powiatowej Komendy Uzupełnień SanokDz. Rozk. Wojsk. Nr 81 z 31 lipca 1919 roku, poz.