Redaktor pisma „Las Polski” (1922–1924) oraz współtwórca i pierwszy redaktor naczelny pisma „Echa Leśne” (od 1924 r.). Zainicjował wydawanie „Niwy Leśnej”, którą także redagował. W latach 1929–1936 redagował kolejne tomy Przewodnika dla leśniczych oraz inne wydawnictwa popularnonaukowe i propagandowe. Był autorem książek i podręczników, m.in. O zalesianiu nieużytków, Botanika leśna (z Józefem Rosińskim), W państwie Sylwana, Las a powodzie. Pisał także skrypty akademickie. W 1933 r. wydał nakładem warszawskiego oddziału PTK, w serii „Biblioteczka Wycieczkowa”, krótki przewodnik pt. Białowieża. Autor cyklu „Nowiny Leśne” w Polskim Radiu. Za wybitną działalność zawodową Rada Wydziału Leśnego SGGW nadała mu w 1938 r. tytuł inżyniera leśnika. Był jednym z trzech wiceprezesów Rady Naczelnej Polskiego Towarzystwa Leśnego, członkiem Rady Oddziału Warszawskiego PTL oraz stałym współpracownikiem Państwowej Rady Ochrony Przyrody.