Stanisław Kostka Ortyński herbu Łabędź (ur. ok. 1708, zm. 1779 w Brahiłowie) – podczaszy zwinogrodzki w 1758 roku, sędzia pograniczny i konsyliarz województwa bracławskiego w konfederacji barskiej w 1768 roku.
Życiorys Był pułkownikiem Kozaków humańskich, komendantem policji nadwornej Franciszka Salezego Potockiego, w 1746 został cześnikiem zwinogrodzkim, bronił Humania przed najazdami Kozaków i wyprawiał się w odwecie na Sicz - 1745, 1749 i 1757. Był komisarzem dóbr brahiłowskich, połączył Brahiłów i Humań traktem (160 km), zakładając wzdłuż traktu osady wiejskie. 28 kwietnia król August III mianował go mianował go sędzią pogranicznym województwa bracławskiego powierzając mu sprawy cywilne i majątkowe. W 1764 podpisał elekcję Stanisława Augusta Poniatowskiego w imieniu województwa kijowskiego. W załączniku do depeszy z 2 października 1767 roku do prezydenta Kolegium Spraw Zagranicznych Imperium Rosyjskiego Nikity Panina, poseł rosyjski Nikołaj Repnin określił go jako posła wrogiego realizacji rosyjskich planów na sejmie 1767 roku, poseł województwa bracławskiego na sejm 1767 rokuНосов Б. В. Установление российского господства в Речи Посполитой. 1756–1768 гг. Moskwa, 2004, s. 665.. Na sejmie tym uzyskał rozszerzenie swoich uprawnień sędziowskich o sprawy kryminalne.