Trzeci zeszyt (1832) Na cenzora dnia 14 stycznia 1832 roku wyznaczony został Matija Čop. W tym zeszycie cenzura przekreślała niektóre utwory, przede wszystkim nadto żartobliwe utwory Prešerena (np. Apel in čevljar). Po konsultacji z Kastelicem oraz Čopem, Prešeren zdecydował, że sonet i kilka innych wierszy nie zostanie opublikowanych w almanachu Kranjska čbelica. Trzeci zeszyt zawierał wiersze Prešerena, Kastelca, utwory ludowe ze zbioru Andreja Smole i wiersze Františka Ladislava Čelakovskiego. Katestelic chciał również wprowadzić nowe reformy ortograficzne, które po sprzeciwie Prešerena się nie pojawiły. 12 kwietnia 1832 roku opublikowany został trzeci zeszyt w nakładzie 600 egzemplarzy.
Czwarty zeszyt (1833) Kilku autorów opuściło czasopismo Kranjska čbelica, byli to: Blaž Potočnik, Jurij Grabner, Ignacy Holzapfel i Janez Cigler. Przede wszystkim ze względu na żartobliwe (szydzące) wiersze Prešerena oraz spory z redaktorem naczelnym. Jeszcze przed publikacją czwartego zeszytu, Kranjska čebelica zyskała uznanie za granicą. Pochwała czasopisma, która została napisana przez Čelakovskiego, ukazała się w czeskim czasopiśmie.