Na murach znajdują się epitafia i kamienne nagrobki z XVI – XVIII w. Część z nich została w trakcie remontu w latach 1995-1999 umieszczona w zachowanym fragmencie muru cmentarnego.
Od południa z kościołem styka się klasztor z XIII w. Był on wielokrotnie odbudowywany i przebudowywany (w 1735 r., w latach 1872-1875 i w XX wieku). Budynek ma trzy skrzydła i trzy kondygnacje. Pomiędzy skrzydłami klasztoru a ścianą kościoła zamknięty jest prostokątny wirydarz. W niektórych pomieszczeniach klasztoru znajdują się sklepienia sieciowe.
Historia mały|lewo|Płyta nagrobna Krzysztofa Talkenbergamały|Wnętrze kościoła
Średniowiecze Według rektora lwóweckiej szkoły Svevusa, franciszkanie przybyli do Lwówka w 1227 r. W tym czasie podlegali prowincji polskiej zakonu. Lwówecki konwent założył książę Henryk II Pobożny. W 1248 r. rycerz (a być może także lwówecki kasztelan) Henryk zwany Długim podarował mnichom plac pod budowę klasztoru na dawnym przedmieściu zamkowym. W tym też roku rozpoczęto budowę jednonawowego, kamiennego kościoła pod wezwaniem św Piotra i Pawła. W 1264 r. legat papieski na Czechy i Morawy, biskup von Wermeland wszystkim, którzy złożyli ofiarę na budowę świątyni obiecał studniowy odpust.