Zamiast tego wyrzekła po łacinie ostatni werset hymnu Te Deum:Można to przetłumaczyć jako: W jednej chwili stojąca przed ołtarzem młoda para padła martwa. Pochowano ich razem w grobowcu przy wejściu do kościoła, pod kamienną płytą przedstawiającą trzymających się za ręce mężczyznę i kobietę. On jest ubrany w świecki strój, ona ma na sobie habit. Płytę tę wmurowano później w ścianę ratusza, naprzeciwko sali ślubów.
Według najpowszechniej przyjmowanej hipotezy płaskorzeźba z legendy przedstawia księcia Henryka I jaworskiego i jego żonę Agnieszkę.
mały|Epitafium na ścianie kościoła
Reformacja Jakub Fürer (Furerus) był franciszkaninem w Lwówku Śląskim. Przełożeni wysłali go około roku 1522 do Wrocławia, by tam poszerzał swą wiedzę. W stolicy Śląska Fürer zetknął się z naukami Lutra. Z powodu niepokojów we Wrocławiu Fürer został wezwany do Lwówka, gdzie powierzono mu funkcję klasztornego kaznodziei. Tutaj zaczął głosić nowe nauki najpierw wśród swoich braci zakonnych. W tym czasie kilku franciszkanów porzuciło zakon. Podobno 11.06.1523 r. w domu Łukasza Lindnera odbył się ślub byłego mnicha z byłą mniszką. Przełożony zakonu w Lwówku – gwardian Benedykt obciążał winą za te wydarzenia Jakuba Fürera. Karze, którą zamierzał na niego nałożyć sprzeciwiła się jednak większość mnichów, a także ceniący jego kazania mieszczanie.