Dokument najprawdopodobniej został spisany przez cudzoziemca.
Formularz i styl Dyplom łekneński składa się z elementów typowych dla dokumentów średniowiecznych. Rozpoczyna się inwokacją, następnie występują kolejno: promulgacja, arenga, narracja, dyspozycja z formułą perpetuacyjną (zwykle brzmiącą: Ad perpetuam rei memoriam), wiadomość o konwokacji zgromadzenia i dokonaniu akcji prawnej, sankcja negatywna, datacja, korroboracja. Dokument zakończony jest listą świadków.
Inwokacja, dość tradycyjna w dyplomach z XII wieku, rozpoczyna się od słów: In nomine sancte et indiuidue Trinitatis, co nawiązuje zapewne do ówczesnych sporów na temat Trójcy Świętej. Pojawiająca się tutaj promulgacja jest według B. Kürbis „jakby urwana”. Arenga informuje o szczytnej idei fundatora Zbyluta. W narracji ukazany on został jako persona bardzo pobożna, wręcz osiągająca rangę duchowną. W dyspozycji zostały wymienione nadania dla nowego klasztoru, a także zamieszczona jest laudacja wystawcy oraz odbiorcy. Dokument łekneński w przeciwieństwie do jędrzejowskiego nie nazywa „po imieniu” cystersów, a określa ich jako „zakonników o wzniosłej duchowości, umarłych światu, a żyjących Chrystusowi”. Dyspozycję kończy formuła perpetuacyjna, wyrażająca życzenie, by postanowienia dokumentu były wiecznotrwałe.