III 238); 1485 – brak wytyczonej granicy między Prawęcinem a Dołami [Opacimi]. 1496 – zawarta była ugoda między Maciejem opatem i konwentem klasztoru świętokrzyskim a ksienią klasztoru w Busku w sprawie granic między wsiami Nosów i Kotarszyn należącymi do klasztoru w Busku a posiadłościami klasztoru świętokrzyskiego Boleszyn i Prawęcin. Granice wyznaczone są znakami stożkowatymi, czyli okopanymi kamieniami. Pierwsza część granicy z Boleszynem – od granicy między wsiami Szeligi, Kotarszynem i Prawęcinem wzdłuż starych znaków przez drogę z Boleszyna do Prawęcina, prosto do zarośli zwanej Wysokie Ciernie, skąd przez dolinę zwaną Sójka (Soyka) tak, że cała łąka należy do klasztoru świętokrzyskiego, a zarośla z prawej strony, porastające zbocza doliny, do klasztoru w Busku, dalej do rzeczki Węgierki, która płynie pod lasem należącym do wsi Nosów. 1705 – dokładny opis granic z sołectwem → Małe Jodło, wspomniana droga z Małego Jodła do Prawęcina i Kurowa. 1780 – granice Prawęcina i Dołów [Opacich]. Od narożnicy Kotarszyna, Szeligów i Boleszyna przy folwarku „na Zagaiu” (→ Zagaje), przy kamieniu na drodze z Szelig do młyna w Nosowie, na E do rozdołu Sójka, do rzeczki przy młynie nosowskim, w lewo wzdłuż rzeki między gruntami wójtostwa Małe Jodło, laskiem nosowskim aż do Małego Jodła.