1340 – Kazimierz III Wielki zezwala Jadwidze wdowie po Broszku z Prawęcina i jej synom Falisławowi, Tomisławowi i Wojciechowi lokować na prawie niemieckim wieś Prawęcin. 1362 – Tomek z Prawęcina wygrywa proces z biskupem krakowskim o „leczeństwo”, czyli prawo użytkowania i wyrębu lasu przez poddanych na własne potrzeby. 1386–1400 – Tomek zwany Brozecz z Prawęcina. 1401 Anna wdowa po Sięgniewie z Konar i jej córka Spytka wdowa po Warszu z Michowa zrzekają się na rzecz swego syna i brata - Tomka Kalskiego część wsi Prawęcin i Doły [Opacie]. 1407 – w sporze biskupa krakowskiego z Tomkiem z Prawęcina, a po jego śmierci z Anną wdową po Sięgniewie z Konar o „leczeństwo” w borze za rzeką Świśliną dla poddanych Prawęcina i Dołów [Opacich], które zarezerwował biskup dla swoich poddanych, zapada wyrok na korzyść bpa. 1396–1438 – Tomek Kalski z Prawęcina herbu Poraj, kasztelan wiślicki (Polski Słownik Biograficzny.- XI 501). 1411 – Tomek z Prawęcina zapisuje swojej żonie Katarzynie i jej rodzicom 600 grzywien wiana i posagu na części wsi Prawęcin, to znaczy na 16 kmieciach, 5 karczmach i dworze z rolami, pod warunkiem, że nie wyjdzie ona po jego śmierci za mąż. 1438 – Katarzyna wdowa po Tomku Kalskim z Prawęcina, kasztelana wiślickiego, ofiarowuje Maciejowi opatowi i konwentowi świętokrzyskiego 500 grzywien posagu zapisanych jej