Więzienie przy ul. Sterlinga 16 w Łodzi – pierwotnie kamienica czynszowa z ok. połowy XIX w., adaptowana najpierw doraźnie, a potem na już stałe na cele penitencjarne. Najpierw jako więzienie carskie, w dwudziestoleciu międzywojennym więzienia państwowe, podczas II wojny światowej więzienie hitlerowskie, po wojnie Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Łodzi i znowu państwowe do likwidacji.
Historia budynku Budynek został wzniesiony około połowy XIX wieku, przy ówczesnej ul. Nowo-Targowej 16, jako kamienica czynszowa dla ubogich robotników. Pomieszczenia w nim były bardzo małe, połączone wąskimi korytarzami, co dawało możliwość adaptowania budynku na cele izolacyjne. Adaptacji dokonano w połowie 1893 r. w ramach likwidacji przez władze carskie skutków tzw. „buntu łódzkiego”, kiedy zabrakło miejsc dla aresztowanych w tych rozruchach w ówczesnym więzieniu przy ul. Gdańskiej 13. W tym czasie miało to być doraźne miejsce odosobnienia.