W 1939 r., na bazie silnego trendu resocjalizacyjnego w polskim więziennictwie, władze policyjne w Łodzi wynajęły na 10 lat lewą oficynę sąsiedniego budynku przy ul. S. Sterlinga 18. Urządzono tu warsztaty, gdzie pracowali więźniowieAPŁ, akta m. Łodzi sygn. 20699..
thumb W okresie II wojny światowej naziści utworzyli w nim więzienie policyjne, gdzie odbywały się przesłuchania oraz egzekucje. W latach 1939–1945 budynek oficjalnie wykorzystywany był jako więzienie policyjne, a nieoficjalnie jako placówka więzienna łódzkiego Gestapo (mającego swoją siedzibę przy Alei Karola Anstadta w Łodzi). Po zakończeniu działań wojennych budynek pełnił dalej funkcję zakładu karnego.
Z powodu rozwijającej się akcji represyjnej niemieckich władz okupacyjnych, skierowanej przeciwko Polakom, łódzka policja okupacyjna na przełomie lat 1942/1943 definitywnie przyłączyła sąsiednią kamienicę przy ul. S. Sterlinga (podówczas Robert-Koch-Str.) 18 do budynku więziennego. Do tego czasu, czyli do końca 1942 r., od frontu i w prawej oficynie, mieszkali Polacy, między innymi Feliks Filipczyński, który sprowadził się tam około września 1941 r., krótko po ślubie z Anną Lebiedzińską. W tym czasie oboje byli mocno zaangażowani w działalność konspiracyjną w Armii Krajowej, w ramach grupy konspiracyjnej „Legia Narodowa”.