Po wydarzeniach polskiego października 1956 r. więzienie uzyskało status zwykłego więzienia z przeważającą funkcją aresztową. Funkcję więzienną budynek przestał pełnić w 1964 r., po uruchomieniu w tym czasie nowego obiektu więziennego w Łodzi, przy ul. Stokowskiej. Po likwidacji funkcji więziennej budynek – po niezbędnych pracach adaptacyjnych – stał się siedzibą Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieście. Swoją siedzibę miał tam także Sąd dla Nieletnich w Łodzi, które funkcjonowały w tym miejscu do końca lat 80. XX wieku. Następnie budynek przejęła Politechnika Łódzka. Obecnie znajduje się tu Centrum Medyczne „Renoma” wraz z wieloma innymi gabinetami na zasadzie wynajmu pomieszczeń.
Praktycznie przez cały czas funkcjonowania tu więzienia było to więzienie męskie, w którym wykonywano wyroki śmierci przez powieszenie (na pewno w okresie II wojny światowej, przede wszystkim mężczyźni). W pierwszych powojennych latach powieszono tu wielu Niemców oraz Polaków skazanych za współpracę z okupantem niemieckim (np. komendant więzienia radogoskiego – Walter PelzhausenPelzhausen, Kaczyska i Głoba zawiśli na szubienicy, [w:] „Głos Robotniczy”, 2 III 1948, nr 61, s. 6.), a później ludzi skazanych za działalność antykomunistyczną oraz zwykłych przestępców.