Romanians, Russians and the Politics of Culture, Hoover Institution Press, Stanford University 2000, s. 44..
W 1930 podejmował w Kiszyniowie, na czele delegacji duchowieństwa, króla Karola II. W czasie wizyty, gdy król wszedł do soboru katedralnego, publicznie oznajmił, iż przyjętym jest, by władcy towarzyszyła małżonka; Karol II w tym czasie porzucił już żonę Helenę i związał się z kochanką Magdą Lupescu.
Uważany przez wiernych za znakomitego teologa i kaznodzieję, metropolita pozbawiony był zdolności administracyjnych, powierzał również odpowiedzialne stanowiska w zarządzie eparchii osobom nieodpowiedzialnym, jak również dopuszczającym się nadużyć i budzącym zgorszenie swoją postawą moralną. W 1936, po konflikcie na tle zarządzania finansami metropolii, senator Dumitru Topciu oskarżył biskupa o malwersacje i wykorzystywanie majątku metropolii do celów prywatnych. Komisja badająca sytuację w eparchii stwierdziła nieprawidłowości, ale nie przypisała ich hierarsze. Mimo to w prasie kontynuowano przeciwko niemu kampanię oskarżeń (przypisano mu doprowadzenie do deficytu w wysokości 11 500 000 lei. Minister wyznań religijnych Victor Iamandi zażądał od metropolity zgody na proces sądowy lub odejścia z katedry.