Mieszkańcy zajmowali się rolnictwem, hodowlą owiec, pracą w lesie oraz wyrobem przedmiotów gospodarstwa domowego z drewna. W XVII i XVIII w. wydobywali rudę żelaza na terenie Doliny Demianowskiej. Od końca XIX w. część ludności znajdowała zatrudnienie w niewielkich garbarniach powstałych na terenie Liptowskiego Mikułasza i Palúdzki. Do połowy XX w. przetrwało we wsi płóciennictwo, tkanie kilimów i bieżników z resztek tkanin (słow. handričkové koberce) oraz wyrób dzwonków dla owiec.
Po II wojnie światowej nastąpiła rozbudowa wsi związana z rosnącym ruchem turystycznym do Jaskiń Demianowskich oraz rozwojem ośrodka narciarskiego w Jasnej. Murowane domy miejskiego charakteru wyparły stare, drewniane chałupy z XIX w. W 1964 r. od Demianowej odłączyły się osady tworzące dzisiejszą Demianowską Dolinę. Po przemianach ustrojowych w końcu ub. stulecia rozbudowa wsi gwałtownie przyspieszyła, a Demianowa zaczęła pełnić funkcję bazy noclegowo-gastronomicznej dla odwiedzających Dolinę Demianowską turystów i narciarzy.
W Demianowej mieści się słowacka Akademia Sił Zbrojnych im. Gen. M. R. Štefánika (słow. Akadémia ozbrojených síl gen. M.R. Štefánika).
Bibliografia Hochmuth Zdenko a kolektív: Nízke Tatry – západ. Turistický sprievodca ČSSR č. 10, wyd. Šport, Slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1982; Nízke Tatry - Chopok, mapa 1:50 000, nr 122, wyd. VKÚ Harmanec, 2003,
Kategoria:Liptowski Mikułasz