U schyłku I wojny światowej wstąpił do Wojska Polskiego, a następnie uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 2 pułku piechoty Legionów. Ukończył kurs szkoły podchorążych piechoty. Po wojnie został zweryfikowany do stopnia porucznika piechoty w służbie stałej ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i nadal był w służbie 2 pułku piechoty Legionów. 1 lipca 1923 został awansowany do stopnia kapitana. Został odkomenderowany na kurs obserwatorów lotniczych, który odbywał od 1 czerwca do 15 września 1925. po czym skierowany na praktyki w 2 Pułku Lotniczym. Po ukończeniu kursu powrócił do 2 pułku piechoty Legionów. W 1926 został przeniesiony do 74 pułku piechoty stacjonującym w garnizonie Lubliniec i mianowany dowódcą kompanii. W 1930 został przeniesiony do 24 pułku piechoty stacjonującym w Łucku, gdzie także był dowódcą kompanii, a następnie został p.o. dowódcy batalionu. W 1933 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu nr II w Lublinie na stanowisko oficera ordynansowego, w 1934 do dyspozycji dowódcy DOK II, zaś z dniem 30 czerwca 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.