Po uwolnieniu wszedł do pierwszego tymczasowego synodu Egzarchatu BułgarskiegoMarkowa Z.: Byłgarskata Ekzarchija 1870–1879. Sofia: Izdatelstwo na Byłgarskata Akademija na Naukite, 1989, s. 57.. W jurysdykcji Egzarchatu Bułgarskiego pozostał metropolitą płowdiwskimMarkowa Z.: Byłgarskata Ekzarchija 1870–1879. Sofia: Izdatelstwo na Byłgarskata Akademija na Naukite, 1989, s. 99..
W Płowdiwie metropolita Panaret szybko popadł w konflikt z duchowieństwem greckim. Metropolita utrzymywał, że duchowni greccy nie przekazali mu świątyń i majątku, który zgodnie z fermanem sułtańskim należał się Egzarchatowi Bułgarskiemu. Grecy z kolei oskarżali go o bezprawne odprawianie nabożeństw w cerkwiach, które powinny pozostać w jurysdykcji greckiego metropolity Płowdiwu NeofitaMarkowa Z.: Byłgarskata Ekzarchija 1870–1879. Sofia: Izdatelstwo na Byłgarskata Akademija na Naukite, 1989, s. 108–109.. Wbrew nakazom władz Panaret podróżował poza wyznaczone terytorium eparchii, w Rodopy, przeciwko czemu protestowali duchowni greccy. Biskup cieszył się natomiast poparciem i szacunkiem ze strony bułgarskich mieszkańców odwiedzanych przez niego terenów, którzy domagali się zaliczenia w poczet wiernych metropolii płowdiwskiejMarkowa Z.: Byłgarskata Ekzarchija 1870–1879. Sofia: Izdatelstwo na Byłgarskata Akademija na Naukite, 1989, s. 111..