Johannes Breitkopf (ur. 22 września 1891 w Gościęcinie, zm. 14 stycznia 1953 w Berlinie) – niemiecki duchowny rzymskokatolicki.

Życiorys Urodził się 22 września 1891 w powiecie kozielskim, który wówczas znajdował się na terytorium Niemiec, jako syn Theodora i Pauliny z domu Grötschel. Szkołę podstawową ukończył w rodzinnej wsi, a następnie był uczniem gimnazjum w Koźlu. Po jego ukończeniu studiował teologię na Uniwersytecie Wrocławskim oraz na Westfalskim Uniwersytecie Wilhelma w Münsterze.

Podczas I wojny światowej służył jako oficer rezerwy, walcząc we Francji. Będąc ciężko rannym, dostał się do niewoli, z której powrócił do Niemiec w 1920.

We Wrocławiu podjął przerwane studia na uniwersytecie i 23 kwietnia 1922 otrzymał święcenia kapłańskie w katedrze św. Jana Chrzciciela. Pierwszą pracę duszpasterską podjął w parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Legnicy jako wikariusz, będąc jednocześnie katechetą w gimnazjum żeńskim (obecnie pl. Słowiański 5). W 1929 został proboszczem, najpierw w parafii Apostołów Piotra i Pawła w Sycowie, a następnie w 1932 w parafii św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej w Koźlu. W tej parafii prowadził szeroką działalność duszpasterską i organizacyjną. Wraz z prof.