Między pałacem a folwarkiem znajdują się ruiny okazałej niegdyś piwnicznej spiżarni i lodowni.

Z prawej, zachodniej strony pałacu stoi budynek administracyjny Lubomirskich z około 1867 r., wzniesiony na fundamentach istniejącego tu w XVII w. teatru Denhoffów. Budynek przylegający narożnikiem do niego pochodzi z ok. 1840 i został wybudowany na pozostałych do dziś obszernych kazamatach, gdzie wznosił się kiedyś „dom aktora”.

Park Obszerny 15-hektarowy park za pałacem od południowej strony powstał równocześnie z pałacem. Pozostałością po renesansowym założeniu jest jego kwaterowy układ. Wzdłuż i wszerz biegną aleje z bogatym drzewostanem. W XIX w. park był częściowo przebudowany w układzie krajobrazowym. Znajdowały się w nim sztuczne wzgórza i kanały z wodą. Obecnie park jest zamknięty i nie jest udostępniony do zwiedzania. Około 1650 w zachodniej części parku powstał pawilon zwany później „Pustelnią Denhoffa”. Na „pustelnię” składają się 4 narożne cele otoczone z zewnątrz murem z absydami. Jedynym połączeniem ze światem zewnętrznym był otwór, przez który dostarczano pustelnikowi posiłki. W 1683 r. dla króla Jana III Sobieskiego odpoczywającego w niej w czasie odsieczy wiedeńskiej, powstała kwadratowa „Grota” zwana również „Kaplicą” lub „Altaną Sobieskiego”.