W 1970 roku powstaje kościół nawiązujący do tradycji pentekostalnej – Iglesia Cordero de Dios (Kościół Serca Bożego), który w 2010 liczył 28 zborów. W 1982 roku powstała neopentekostalna Iglesia Cristiana Verbo. Ponadto istnieją niezależne zbory nie należące do żadnej denominacji, według Juliána Guamána w roku 2010 było ich 836, większość z nich w prowincji Guayas. Najmniej w ekwadorskiej części Amazonii.
W końcu lat 80. pentekostalizm rozpowszechnił się w prowincji Chimborazo wśród wiejskiej ludności. Zielonoświątkowcy docierają głównie do najuboższych warstw społecznych.
W 1986 roku Portorykańczyk Yiye Avila, przeprowadził krucjatę Impacto de Dios 86. Avila przez 9 dni głosił w Plaza de toros de Quito (arena walk byków) w Quito, podczas których słuchało go łącznie więcej niż 130.000 osób.
Pentekostalizm rozprzestrzenia się w Ekwadorze bardzo nierównomiernie. W 1987 roku w miejscowościach El Marco i Tolontag w prowincji Pichincha 1800 osób tj. 65% populacji należało do zielonoświątkowego kościoła Ebenezer, 530 osób (20% populacji) było katolikami (podzieleni na tradycyjnych i charyzmatycznych), 240 osób (9% populacji) należało do zielonoświątkowego Iglesia Evangélica Nombre de Jesús i 150 osób (6% populacji) do zielonoświątkowego Kościoła Bethel.