Edwin Sigizmundowicz Ozolin (ros. Эдвин Сигизмундович Озолин; ur. 12 lutego 1939 w Leningradzie) – rosyjski lekkoatleta (sprinter) startujący w barwach Związku Radzieckiego, wicemistrz olimpijski.
Zdobył brązowy medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Boris Tokariew, Ozolin, Jurij Konowałow i Łeonid Barteniew) na mistrzostwach Europy w 1958 w Sztokholmie.
Na igrzyskach olimpijskich w 1960 w Rzymie zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Gusman Kosanow, Barteniew, Konowałow i Ozolin). Na tych samych igrzyskach odpadł w ćwierćfinale biegu na 100 metrów. Odpadł w półfinałach biegu na 100 metrów i biegu na 200 metrów oraz w eliminacjach sztafety 4 × 100 metrów na mistrzostwach Europy w 1962 w Belgradzie. Zajął 5. miejsce w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Ozolin, Boris Zubow, Kusanow i Borys Sawczuk), a także odpadł w ćwierćfinale biegu na 200 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1964 w Tokio.
Zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Ozolin, Amin Tujakow, Sawczuk i Nikołaj Iwanow) na mistrzostwach Europy w 1966 w Budapeszcie, a w biegu na 100 metrów odpadł w półfinale.