Był weterynarzem powiatowym w roku 1849 po zamieszkaniu w Środzie Wielkopolskiej i od tego czasu ściśle współpracował z redakcją nowo powstałego czasopisma rolniczego „Ziemianin” zamieszczając w nim artykuły dotyczące weterynarii. W majątku Kijewo, które wydzierżawił w 1856 roku prowadził doświadczenia hodowlane. Chcąc nauczyć się prowadzenia hodowli koni odbył w tym celu w 1862 roku podróż do Londynu, Paryża i Stuttgartu. Był w organizacjach powstańczych w powstaniu styczniowym w powiatach nadgranicznych Księstwa Poznańskiego. W Szkole Rolniczej im. Haliny w Żabikowie był profesorem weterynarii oraz chowu zwierząt gospodarskich od 1870 do 1876 roku. Od 1880 do 1883 roku w Czernichowie koło Krakowa prowadził w tamtejszej Szkole Rolniczej wykłady tych samych przedmiotów oraz anatomii zwierząt. Powrócił do Poznania i zajął się opieką weterynaryjną owczarni, które znajdowały się w Wielkopolsce i w zaborze rosyjskim. Jakub Stanowski działał w Poznańskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk, Towarzystwa Przemysłowego i innych towarzystwach. Chciał w Poznaniu utworzyć towarzystwo fizjograficzne, ale od władz pruskich nie otrzymał zezwolenia.