Dwa lata później zdobył srebro na mistrzostwach Europy w Wiedniu oraz brązowy medal podczas mistrzostw świata w Wiedniu, plasując się za Amerykaninem Tommym Kono i Trofimem Łomakinem z ZSRR.
Od 1955 roku startował w wadze półciężkiej, zdobywając złoto igrzysk śródziemnomorskich w Barcelonie i srebro mistrzostw Europy w Monachium. W 1956 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Melbourne, zdobywając brązowy medal z wynikiem 425 kg. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Arkadij Worobjow z ZSRR i Amerykanin Dave Sheppard. Był też chorążym francuskiej kadry na tych igrzyskach. W tym samym roku zwyciężył ponadto na mistrzostwach Europy w Helsinkach. Ostatni występ olimpijski zanotował w 1960 roku, na igrzyskach olimpijskich w Rzymie, plasując się na 11. pozycji w wadze lekkociężkiej z wynikiem 390 kg. W czasie kariery trzynastokrotnie zostawał mistrzem Francji.
Losy po zakończeniu kariery Po zakończeniu kariery pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego oraz sprzedawca drobiu. Uprawiał także zapasy. 29 listopada 2008 w Comines otwarto halę sportową jego imienia. Zmarł 6 października 2010 po długiej chorobie.