„nieznanych sprawców”.

Internowany w stanie wojennym, od 13 grudnia 1981 do 23 lipca 1982, w Łęczycy i Łowiczu. Uczestnik głodówki protestacyjnej w ZK w Łęczycy w grudniu 1981. Po wyjściu z internowania działał w strukturach podziemnych Solidarności. Współpracował m.in. z MKK „Jesteśmy”, Grupą Roboczą „S”, RKW „S” Ziemi Łódzkiej. Do 1985 uczestniczył w działaniach Ruchu Młodej Polski, a następnie Konfederacji Polski Niepodległej. W listopadzie 1982, wraz z Rafałem Kasprzykiem, Mariuszem Dychto i Grzegorzem Dąbrowskim, organizował czterogodzinny strajk na UŁ na wezwanie podziemnej TKK, po rozwiązaniu przez władze PRL NSZZ „Solidarność”. Podczas swojej działalności był wielokrotnie zatrzymywany przez SB.

W latach 1988–1989 przebywał na emigracji w USA. Pracował m.in. jako dziennikarz radia polonijnego. Działał w Polskim Porozumieniu Niepodległościowym w Chicago. Współpracował m.in. z Andrzejem Czumą.

Po powrocie do Polski w 1989 pracował m.in. jako zastępca dyrektora oddziału „Ruch” SA w Łodzi, członek zarządu Polskiej Agencji Informacyjnej w Warszawie. Został członkiem ostatniej Komisji Likwidacyjnej RSW „Prasa-Książka-Ruch”. W latach 1990–1993 był prezesem ZW Porozumienia Centrum w Łodzi.

W 1997–2001 członek ZR AWS w Łodzi.