Armii, po czym służył w szeregach 25 pułku piechoty do 1918.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w sierpniu 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego i służył w żandarmerii na posterunkach w Wisłok i w Tyrawie Wołoskiej. W 1919 został przeniesiony do 13 batalionu saperów. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920. Został zdemobilizowany w stopniu sierżanta.
Od 1 czerwca 1922 przez cały okres II Rzeczypospolitej był funkcjonariuszem Policji Państwowej. Początkowo służył na posterunkach na obszarze powiatów: dobromilskiego, sanockiego. Po ukończeniu kursu posterunkowych PP (1925) pełnił stanowisko posterunkowego od 1929 w miejscowościach: Szczawne, Zarszyn, Rymanów, Zagórz. Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 1926 został uznany przynależnym do gminy Sanok. Od 1931 służył w Sanoku. W 1934 został absolwentem 6-miesięcznego kształcenia w Szkole Policyjnej w Mostach Wielkich, później odbywał kształcenie dla komendantów posterunków PP przy Oficerskiej Szkole Policyjnej w Warszawie. Uzyskał stopień przodownika PP. W 1936 został kierownikiem Wydziału Prewencji PP przy urzędzie starostwa powiatu sanockiego. Od tego roku współdziałał też z wywiadem.