Główną różnicę w stosunku do GAZ-69 stanowił rzędowy czterocylindrowy silnik benzynowy MAS, o smarowaniu rozpryskowym, wywodzący się z Forda A. Silnik miał większą pojemność 3260 cm³, lecz niższą moc 50 KM przy 2800 obr./min (GAZ-69: 2120 cm³ i 52 KM), przy znacząco wyższym zużyciu paliwa 24 l/100 km. Na podwoziu osadzano dwudrzwiowe metalowe nadwozie z brezentową plandeką, wizualnie odwzorowujące GAZ-69, lecz wykonane w innej technologii. Elementy nadwozia nie posiadały typowych dla GAZ-69 przetłoczeń, gdyż produkcja samochodu była małoseryjna i elementy z blachy wyklepywano ręcznie w drewnianych formach. Różnicę stanowiły także gęściej rozstawione szczeliny wentylacyjne po bokach maski. Element odróżniający od GAZ-69 i późniejszych rumuńskich samochodów stanowiło koło zapasowe umieszczone na lewym tylnym błotniku, natomiast przekładnia przedniego mostu napędowego umieszczona była po prawej stronie, jak w GAZ-69, a nie po lewej, jak w późniejszych samochodach rumuńskich. Pojedyncza wycieraczka szyby obsługiwana była ręcznie. Nadwozia (wraz z lakierowaniem) wykonywano w fabryce Motorca w Pitești.