W październiku 1919 został urlopowany i rozpoczął studia leśne na Uniwersytecie Poznańskim, w lipcu 1920 ochotniczo wstąpił do 57 pułku piechoty z którym walczył podczas wojny polsko-bolszewickiej.
Na uczelnię powrócił w listopadzie, wstąpił wówczas do Zjednoczenia Młodzieży Narodowej. W czerwcu 1923 ukończył naukę, trzy miesiące później otrzymał stanowisko referendariusza, a następnie prowizorycznego adiunkta leśnego w Nadleśnictwie Zielonki. 21 marca 1925 przestawił pracę dyplomową pt. „Galasówki (Cynipidae) na dębach” oraz złożył ostateczny egzamin dyplomowy i uzyskał stopień inżyniera leśnictwa. 30 czerwca tego samego roku został asesorem, a w grudniu zdał egzamin na stanowisko pierwszej kategorii służby w administracji leśnej. Od 1925 r. pisywał liczne artykuły popularnonaukowe, sprawozdania i tłumaczenia o hodowli lasu i drzewnictwie. O łowiectwie oraz ochronie przyrody pisał artykuły dla „Przeglądu Leśniczego”, „Ech Leśnych” i „Rynku Drzewnego”. Będąc adiunktem wykonywał pracę w lasach wielkopolskich, m.in. w nadleśnictwach Czeszewo, Kąty, Mosina, Wanda i Gliśnica. Od maja 1928 był referendarzem w dziale administracyjno-handlowym Departamentu Leśnictwa przy Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych w Warszawie. W lipcu i sierpniu 1928 odbył kurs podchorążych w Śremie i został nominowany na podporucznika piechoty.