Do innych efektów należy możliwość otrzymania większego ciepła właściwego cieczy i ciepła odparowania.

Straty przenoszenia ciepła zostają zniesione przez niskie średnie temperatury dostarczania ciepła, co prowadzi do poprawy sprawności procesu w porównaniu z prostym cyklem Carnota. Z drugiej strony, średnia temperatura obniża się przez rozpraszanie ciepła, nawet w przypadku przenoszenia ciepła w podobny sposób, przez zmniejszenie temperatury wrzenia mieszaniny podczas kondensacji, tym samym korzystnie wpływa na wydajność. Termodynamiczną zaletę niewielkich różnic temperaturowych w przekazywaniu ciepła osiąga się kosztem dużych powierzchniach grzewczych wymienników ciepła, które są dodatkowo obciążone przez słabe wymiany ciepła w wyniku zjawiska dyfuzji i absorpcji.

Wady Największa wada to utrzymywanie aparatury potrzebnej do procesu Kaliny, które jest skomplikowane, gdyż amoniak rozpuszczony w wodzie jest zasadowy, korozyjny, drażniący drogi oddechowe, drażniący skórę i jest trucizną metaboliczną. Ma silny zapach i jest łatwopalny oraz może być wybuchowy. Poza tym by zwiększyć efektywność potrzebne są duże powierzchnie wymiany ciepła, a to niesie ze sobą wzrost nakładów finansowych o 40% w porównaniu z prostym obiegiem Rankine’a.

Przypisy

Kategoria:Obieg termodynamiczny