Od 1948 r. otrzymywała stypendium artystyczne Ministerstwa Kultury i Sztuki, a następnie przydzielono jej mieszkanie w Warszawie, dokąd przeniosła się z rodziną we wrześniu 1950 r. Po uzyskaniu w 1952 r. matury w Liceum Ogólnokształcącym im. gen. Sowińskiego studiowała na Akademii Sztuk Pięknych (dyplom 1958 r.) u Artura Nacht-Samborskiego. Uprawiała malarstwo i rysunek. Trzykrotnie usuwana z ASP z powodów ideologicznych, przywracana po interwencji ministra Sokorskiego, ale karana odbieraniem stypendium. W 1955 r. wraz z Ludwikiem Heringiem z inicjatywy Mirona Białoszewskiego weszła do zespołu Teatru na Tarczyńskiej jako aktorka i malarka scenografii, współtworząc z kolei Teatr Osobny (Białoszewski, Hering, Murawska) w mieszkaniu poety na pl. Dąbrowskiego w Warszawie.
W 1959 r. poznała , dziennikarza i wydawcę, sekretarza generalnego pisma Sartre’a „Les Temps modernes”. Po latach związku uczuciowego poślubiła go w 1980 r. i zamieszkała z mężem w Paryżu, zachowując pracownię w Warszawie. Odbyła podróże artystyczne do Francji (1966) i do Włoch (1974).