Monarchowie posiadają zazwyczaj dwie formy swojej tytulatury: prostą – zawiera jedynie określenie tytułu obowiązującego względem danego, konkretnego państwa, np. król Hiszpanii. Od XIX wieku częstą praktyką stało się tytułowanie monarchów względem nie państwa, a narodu danego kraju, np. cesarz Francuzów, król Hellenów (Greków), czy współcześnie król Belgów. Współcześnie, najczęściej stosuje się prostą tytulaturę. pełną, uroczystą – zawiera wszystkie tytuły przynależne głowie państwa, często mające jedynie historyczny charakter.
Zasady tytułowania i zwracania się do monarchów w stylu europejskim oraz wyjątki Cesarstwo (...) – cesarz/cesarzowa (...) – Jego/Jej Cesarska Mość... Imperium Rosyjskie – Jego/Jej Imperatorska Mość... Monarchowie z tytułem cesarskim i królewskim (np. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii, Cesarstwo Niemieckie) – Jego/Jej Cesarsko-Królewska Mość... Monarchia Austro-Węgierska – Cesarz Austrii i Apostolski Król Węgier – Jego/Jej Cesarska i Królewska, Apostolska MośćLub też rzadsza wersja z inną interpunkcją: Jego/Jej Cesarska, Królewska i Apostolska Mość. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii – w XIX wieku powstał również zwrot Jego/Jej Brytyjska (Cesarsko-Królewska) Mość... Królestwo (...) – król/królowa (...) – Jego/Jej Królewska Mość...