od tego czasu – z wyjątkiem lat wojennych – brała udział w każdej wystawie surrealistów. Podczas II wojny światowej udzieliła schronienia Jindřichowi Heislerowi, artyście żydowskiego pochodzenia, z którym w 1947 wyjechała na stałe do Paryża. W 2005 powstał film o ich przyjaźni w reżyserii Jana Němeca. W Paryżu należała do grupy surrealistycznej André Bretona, z którym łączyła ją przyjaźń. Zmarła 9 listopada 1980 w Paryżu.
Zafascynowana dziełami markiza de Sade, wielokrotnie malowała ruiny jego posiadłości w Lacoste. Choć znana jest głównie dzięki malarstwu, tworzyła także cykle rysunków i kolaże. Niektóre prace Toyen mają charakter otwarcie erotyczny.
Wybrane wystawy 1934: Międzynarodowa Wystawa Surrealistów, Teneryfa 1994–1995: A century of Artists Books, Museum of Modern Art, Nowy Jork 2013–2014: Designing Modern Women 1890–1990, Museum of Modern Art, Nowy Jork 2015: Vidím, neboť je noc, Museum Kampa, Praga 2018–2019: 1918–1938: Pierwsza Republika Czechosłowacka, Galeria Narodowa w Pradze 2019: Czas przełomu. Sztuka awangardy w Europie Środkowej 1908–1928, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 2019: Toyen „U Zlatého slunce“, Galerie Moderna, Praga 2021: Toyen: Snící rebelka, Galeria Narodowa w Pradze
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne