Leon Noras OFMConv.W ewidencji kościelnej piśmiennictwa diecezji przemyskiej tożsamość zapisywana w języku łacińskim jako „Leo (Valentinus) Noras”., właśc. Walenty Noras (ur. 14 lutego 1834 w Jaroszowicach, zm. 6 lutego 1903 w Sanoku) – polski zakonnik rzymskokatolicki, franciszkanin konwentualny, kaznodzieja, przewodniczący kapituł, przełożony prowincji, asystent generała zakonu franciszkanów.
thumb|240px|Nagrobek o. Leona Norasa
Życiorys Urodził się 14 lutego 1834 w Jaroszowicach (powiat pszczyński) jako syn właściciela młyna Jana i Anny z domu Kajosch. W 1852 wstąpił do zakonu franciszkanów (Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych) w Krakowie, jesienią 1852 rozpoczął nowicjat, 27 października 1853 złożył śluby zakonne. 14 czerwca 1857 przyjął święcenia kapłańskie w bazylice katedralnej we Włocławku (udzielił bp Jan Michał Marszewski). Następnie krótkotrwale przebywał w Kaliszu, po czym przez 11 lat posługiwał w krakowskim klasztorze pracując jako kaznodzieja konwentu (1859), ekonom (1863–1866), i wikariusz konwentu. Przyczynił się do odbudowy klasztoru po pożarze z 1850 dokonując kwest.