Dzięki 31 429 głosom telewidzów, zespół zakwalifikował się z pierwszego miejsca do drugiej rundy finału i zwyciężył nad wokalistkami Iiris Vesik i Birgit Õigemeel, zdobywając w sumie 52 518 głosów i zostając reprezentantem kraju podczas 53. Konkursu Piosenki Eurowizji.
W marcu odbyła się ceremonia losowania numerów startowych podczas występów w półfinałach. Estońska delegacja wylosowała trzecią pozycję startową podczas pierwszego koncertu półfinałowego. W maju zespół rozpoczął próby kamerowe w Belgradzkiej Arenie, gdzie odbywały się wszystkie trzy koncerty eurowizyjne. Na scenie formacji towarzyszyły trzy tancerki, które wymachiwały flagami Estonii, Serbii, Niemiec i Finlandii. Jak tłumaczyli podczas konferencji prasowej członkowie zespołu: „fińska [flaga] jest dlatego, że to nasi dobrzy sąsiedzi, niemiecka dlatego, że mają bogate historycznie tradycje, a serbsko-chorwacka dlatego, że jest to kraj-gospodarz”. 20 maja odbył się pierwszy koncert półfinałowy konkursu, podczas którego estoński utwór został oceniony przez telewidzów na 8 punktów, zajmując przedostatnie, 18.