Uczestniczył w kampanii francuskiej w 1940, jednak w czerwcu, wraz ze zbliżaniem się Niemców ewakuował się drogą morską wraz z pułkiem do Wielkiej Brytanii. Po dotarciu do Liverpoolu brał udział w obronie brzegów Szkocji przed oczekiwaną inwazją niemiecką. W Anglii na bazie 10 Brygady Kawalerii Pancernej powstała 1 Dywizja Pancerna (PSZ). Uczestniczył w lipcu 1944 w lądowaniu w Normandii. Następnie wraz z 1 Dywizją Pancerną (PSZ) brał udział w oswobodzeniu Belgii.
Życie po zakończeniu wojny W marcu 1947 został zdemobilizowany. Ożenił się z Belgijką. W 1950 pozytywnie rozpatrzono jego prośbę o przyznanie obywatelstwa belgijskiego. Ukończył Katolicki Uniwersytet Świętego Ignacego w Antwerpii. Był Prezesem Honorowym Związku Polskich Kombatantów i Weteranów 1. Dywizji Pancernej Generała Maczka w Belgii. Odznaczono go Krzyżem Walecznych za męstwo wykazane w czasie walk o Gandawę, Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, Medalem Wojska, Medalem „Pro Memoria”. Decyzją władz belgijskich został również Kawalerem Orderu Leopolda. Zmarł 26 kwietnia 2014 w Antwerpii.
Przypisy
Bibliografia
Zbigniew Rosiński.