Litewskie Centralne Archiwum Państwowe – największe państwowe archiwum Litwy. Jego zadaniem jest gromadzenie, przechowywanie, zabezpieczanie i udostępniania materiałów archiwalnych – papierowych oraz audiowizualnych. Powstało w roku 2002 z połączenia Litewskiego Archiwum Państwowego oraz Litewskiego Archiwum Obrazu i Dźwięku. Jego siedziba znajduje się w Wilnie, w dwóch budynkach, znajdujących się obok siebie.
Zasób W części archiwum będącej wcześniej Litewskim Archiwum Państwowym przechowywane są: dokumenty z okresu 1918-1940 dokumenty z czasów, gdy Wileńszczyzna należała do Polski w latach 1919-1939 dokumenty odnoszące się do okupacji hitlerowskiej 1941-1944 dokumenty z okresu okupacji sowieckiej 1940-1941 i 1944-1990 Materiały te zajmują 33 000 metrów bieżących półek.
W części należącej wcześniej do Litewskiego Archiwum Obrazu i Dźwięku przechowuje się: około 390 000 jednostek dokumentacji fotograficznej około 20 000 jednostek dokumentacji dźwiękowej około 3000 jednostek dokumentacji wideo około 9000 jednostek dokumentacji filmowej Przesłuchanie wszystkich nagrań dźwiękowych i wideo zajęłoby około dwa lata.