Data powstania tej szkoły nie jest znana, ale uważa się, że została założona w IX wieku i odnowiona w 1432 roku przez namiestnika sioguna, Norizane Uesugi, który sprowadził dla studentów wiele klasycznych ksiąg chińskich. w Ashikaga, w prefekturze Tochigi thumb|240px|Domowy ołtarz z figurkami bóstw shintō i buddyzmu Religia w Japonii – rodzaj kodeksu moralnego, zespołu wierzeń, sposobu i filozofii życia, ściśle związanych z japońskimi wartościami społecznymi i kulturowymi.

W Japonii istnieją obok siebie, uzupełniają się i przenikają dwie główne religie: shintō (droga bogów) i buddyzm (synkretyzm shintō-buddyjski). Nakładają się na nie chińskie systemy filozoficzno-religijne: konfucjanizm i taoizm i w niewielkim stopniu chrześcijaństwo. Wszystkie te przyjęte z zewnątrz tradycje i prądy myślowe przeszły znaczące transformacje wskutek zderzenia z tradycją rodzimą. Religijność japońska, odmienna od zachodniej, jest prywatną sprawą rodzinną. Jest niezależna od państwa i rzadko dyskutowana w codziennym życiu. Większość Japończyków nie twierdzi, że jest religijna.