W latach 1945–1950 pełnił funkcję prokuratora częstochowskiego seminarium duchownego z siedzibą w Krakowie, równocześnie od 1945 do 1949 był asystentem na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1949 obronił pracę doktorską Księga Estery. Krytyczny wstęp, przekład, komentarz, ekskursy napisaną pod kierunkiem Aleksego Klawka i pracował na UJ jako adiunkt. W 1953 obronił pracę habilitacyjną Rekonstrukcja hebrajskiego tekstu pieśni Debory z Sdz 4-5 i został mianowany docentem. Po likwidacji Wydziału Teologicznego został docentem w nowo utworzonej Akademii Teologii Katolickiej i prowadził tam w latach 1954-1957 wykłady z teologii biblijnej. Odszedł z ATK w 1957 razem z innymi księżmi z metropolii krakowskiej i do 1963 był wykładowcą krakowskich seminariów duchownych - diecezjalnego i zakonnych. W 1963 powrócił na ATK i objął tam Katedrę Teologii Biblijnej, w 1971 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, w 1980 profesorem zwyczajnym. Od 1974 pracę na ATK łączył z pracą na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie, gdzie był m.in. docentem i dziekanem.