1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Oddziale V Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych, a jego oddziałem macierzystym był 36 pułk piechoty Legii Akademickiej. W tym czasie przysługiwał mu, obok stopnia wojskowego, tytuł adiutanta sztabowego. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 389. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 36 pułk piechoty w Warszawie. W 1923 był oficerem sztabu dowódcy piechoty dywizyjnej 9 Dywizji Piechoty w Siedlcach, pozostając oficerem nadetatowym 63 pułku piechoty, po czym w 1924 powrócił do służby w 63 pułku piechoty. W sierpniu 1926 został przeniesiony do 1 batalionu strzelców w Chojnicach na stanowisko kwatermistrza. 20 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 w korpusie oficerów piechoty. W maju tego roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy I batalionu w 63 pp. Z dniem 21 marca 1931 został wykładowcą w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. W czerwcu 1933 został przeniesiony do 66 pułku piechoty w Chełmnie na stanowisko dowódcy batalionu. W marcu 1939 dowodził II batalionem 66 pp.